Psi reproduktor – wymagania i badania przed kryciem
Decyzja o dopuszczeniu psa do rozrodu to duża odpowiedzialność. Odpowiednio dobrany reproduktor powinien być zdrowy, wolny od chorób genetycznych i w doskonałej kondycji. Dzięki temu zminimalizujemy ryzyko przekazywania wad genetycznych i chorób zakaźnych przyszłym pokoleniom. W tym artykule przeczytacie jakie badania oraz wymagania są niezbędne dla psiego reproduktora, aby zapewnić bezpieczeństwo zarówno suczce, jak i szczeniętom.
Badanie ogólnego stanu zdrowia reproduktora
Każdy pies przeznaczony do rozrodu powinien być pod stałą opieką lekarza weterynarii. Jednak w pierwszej kolejności należy ocenić jego ogólną kondycję i zdrowie poprzez:
- Badanie kliniczne, czyli dokładną ocenę stanu zdrowia. Lekarz sprawdzi m.in. kondycję skóry, sierści, zębów, oczu, a także układu ruchu.
- Badania krwi, dzięki którym można wykryć ewentualne stany zapalne, niedobory oraz choroby narządów wewnętrznych.
- Badanie moczu, czyli kontrolę funkcjonowania nerek.
- Badanie serca (niektóre rasy psów są bardziej narażone na występowanie wad serca, na przykład dobermany czy boksery).
Badania genetyczne psa
Wiele chorób genetycznych może być dziedziczonych przez potomstwo, dlatego przed kryciem dobrze jest wykonać testy genetyczne.
Dzięki badaniom genetycznym możemy wykryć takie choroby jak:
- Dysplazja stawów biodrowych i łokciowych – są to deformacje stawów, które mogą prowadzić do poważnych problemów z poruszaniem się.
- Postępujący zanik siatkówki (PRA) – to choroba prowadząca do stopniowej utraty wzroku.
- Mielopatia zwyrodnieniowa – nieuleczalna choroba układu nerwowego, prowadząca do paraliżu.
- Padaczka (u niektórych ras psów).
Ponadto warto wykonać profil DNA reproduktora, który pozwala potwierdzić jego tożsamość oraz zgodność z rodowodem. Dzięki temu możecie uniknąć pomyłek i upewnić się, że miot pochodzi od właściwego, zdrowego samca. Więcej o badaniach genetycznych u psów przeczytacie w naszym artykule.
Badania układu rozrodczego reproduktora
Aby mieć pewność, że pies jest zdolny do zapłodnienia, konieczne jest sprawdzenie jego układu rozrodczego. Takie badanie pomoże ocenić jakość nasienia psa oraz wykryć ewentualne problemy zdrowotne, które mogłyby wpłynąć na skuteczność krycia. Dobrze jest wykonać badania takie jak:
- Badanie nasienia psa – analiza jakości, liczby i ruchliwości plemników pozwala nam ocenić zdolność psa do zapłodnienia. Nieprawidłowe wyniki mogą świadczyć o problemach hormonalnych, infekcjach lub wadach genetycznych.
- USG jąder i prostaty – badanie ultrasonograficzne pozwala wykryć ewentualne zmiany w obrębie układu rozrodczego, np. nowotwory, torbiele czy stany zapalne.
- Badania hormonalne – wykonanie pomiaru poziomu testosteronu może pomóc w diagnozie problemów z płodnością.
Badania te są szczególnie istotne w przypadku psów, które nie miały jeszcze potomstwa lub u których pojawiły się trudności z zapłodnieniem suczki.

Badania reproduktora na choroby zakaźne i pasożyty
Choroby zakaźne mogą stanowić poważne zagrożenie zarówno dla suczki, jak i dla przyszłego miotu. Niektóre infekcje mogą prowadzić do poronień, bezpłodności lub poważnych wad u szczeniąt!
Najważniejsze testy na choroby zakaźne i pasożyty wykluczają:
- Brucelozę psów – jest to bakteryjna choroba przenoszona drogą płciową, mogąca powodować bezpłodność i poronienia. Jest szczególnie groźna dla wiodących reproduktorów, ponieważ może doprowadzić do całkowitego zaniku zdolności rozrodczych.
- Babeszjozę i boreliozę – choroby odkleszczowe, które mogą osłabić organizm psa i negatywnie wpłynąć na rozród.
- Wirusowe zapalenie wątroby, nosówkę i parwowirozę – czyli choroby wirusowe, które mogą być przenoszone przez psa na szczenięta.
Dodatkowo psi reproduktor powinien być regularnie odrobaczany, aby uniknąć przeniesienia pasożytów wewnętrznych i zewnętrznych na suczkę oraz potomstwo.
Szczepienia reproduktora i profilaktyka
Pamiętajcie, że zdrowy reproduktor powinien być w pełni zaszczepiony przeciwko chorobom zakaźnym. Obowiązkowe oraz zalecane szczepienia obejmują:
- Wściekliznę (obowiązkowe szczepienie w Polsce).
- Nosówkę, parwowirozę i leptospirozę.
- Kaszel kenelowy, który jest wysoce zaraźliwy i może stanowić zagrożenie dla szczeniąt.
Aby zadbać o pełne bezpieczeństwo przed kryciem, warto również ochronić psa przed nieproszonymi pasażerami, takimi jak pchły i kleszcze (badania jakie wykonujemy możecie podejrzeć na naszym facebooku).
Zalecenia dla przyszłych reproduktorów
Poza podstawowymi badaniami, warto zadbać o ogólną kondycję psa i jego prawidłowe przygotowanie do rozrodu. Zwróćcie uwagę na:
- Odpowiednią dietę – dobrze zbilansowane żywienie wspiera nie tylko zdrowie ale i płodność psa.
- Unikanie stresu – stres może obniżać jakość nasienia reproduktora i powodować problemy z płodnością.
- Aktywność fizyczną – pies powinien być w dobrej kondycji fizycznej.
Więcej o badaniach, których należy pilnować prowadząc hodowlę psów przeczytacie w naszym artykule.
Zdrowy i dobrze przygotowany reproduktor to fundament odpowiedzialnej hodowli. Jeśli chcecie mieć pewność, że Wasz pies jest gotowy do roli reproduktora skontaktujcie się z odpowiednim lekarzem weterynarii, który przeprowadzi Was przez cały proces badań. Kompleksowa diagnostyka – od badań ogólnych, przez testy genetyczne, po ocenę układu rozrodczego i profilaktykę zdrowotną – to klucz do zdrowych szczeniąt i bezpiecznego rozrodu.
Przed dopuszczeniem psa do rozrodu zaleca się pełny panel badań:
– Badanie kliniczne: ocena stanu skóry, sierści, oczu i układu ruchu,
– Morfologia krwi i biochemia: wykrycie stanów zapalnych, niedoborów i chorób narządów wewnętrznych,
– Badanie moczu: kontrola funkcjonowania nerek,
– USG serca: szczególnie u ras predysponowanych do wad serca (np. bokser, doberman),
– Badanie nasienia i hormonalne: analiza ruchliwości i liczby plemników oraz poziomu testosteronu.
– Badania ogólne (krew, mocz): co najmniej raz w roku.
– Badania genetyczne: wykonuje się jednorazowo, chyba że pojawią się nowe testy lub niepewność co do wyników.
– Testy na choroby zakaźne (bruceloza, babeszjoza, borelioza, nosówka, parwowiroza): co 6 – 12 miesięcy, w zależności od zaleceń lekarza weterynarii i poziomu ryzyka w danym regionie.
ZKwP wymaga, by reproduktor miał ukończone min. 15 miesięcy, wziął udział w trzech wystawach rasowych (w tym co najmniej jednej klubowej lub międzynarodowej) oraz uzyskał trzy oceny „doskonałe” od dwóch różnych sędziów. Ponadto musi przejść pełen zestaw badań zdrowotnych, w tym ocenę jakości nasienia.
Zaleca się badania co 6 – 12 miesięcy: morfologia, biochemia, badanie ogólne i szczegółowa ocena nasienia (ruchliwość, jakość i żywotność plemników).