Utrata ciąży u suki lub kotki może przebiegać bez wyraźnych objawów. Przyczyn może być wiele – od problemów z rozwojem zarodka, przez zakażenia, po choroby matki. W tym artykule wyjaśniamy, czym różni się resorpcja od poronienia, jakie objawy powinny Was zaniepokoić i co zrobić, jeśli dojdzie do utraty ciąży.

Czym różni się resorpcja zarodka od poronienia?

Resorpcja występuje we wczesnym etapie ciąży. Obumarły zarodek stopniowo zostaje wchłonięty przez organizm matki, dlatego często nie pojawiają się żadne widoczne objawy. Zmianę można zauważyć dopiero podczas kontrolnego badania USG. Jeśli resorpcji ulegnie tylko jeden zarodek, pozostałe mogą nadal rozwijać się prawidłowo.

Z kolei poronienie pojawia się zwykle na późniejszym etapie ciąży i daje wyraźne objawy. Może dojść do wydalenia płodu, błon płodowych lub łożyska, a także do skurczów i wypływu z dróg rodnych. Jeśli obumarły płód pozostanie w macicy, może dojść do jego mumifikacji.

Zarówno przy resorpcji, jak i przy poronieniu nie zawsze dochodzi do utraty całego miotu. Dlatego po stwierdzeniu problemu ważna jest kontrola USG, która pozwala lekarzowi ocenić stan pozostałych płodów i matki.

Przyczyny utraty ciąży u suki i kotki

Przyczyn utraty ciąży może być wiele. Problem może dotyczyć samego zarodka lub płodu, zdrowia matki, zakażenia albo innych czynników związanych z przebiegiem ciąży. Nie zawsze udaje się też jednoznacznie ustalić, dlaczego doszło do poronienia.

Jedną z możliwych przyczyn są nieprawidłowości w rozwoju zarodka, w tym zaburzenia genetyczne. Jeśli zarodek nie może rozwijać się prawidłowo, może obumrzeć już na wczesnym etapie ciąży i zostać wchłonięty przez organizm matki. Suczka lub kotka może przy tym pozostać całkowicie zdrowa, a pozostałe zarodki mogą nadal rozwijać się prawidłowo.

Drugą ważną grupą przyczyn utraty ciąży są zakażenia. U suczek bierzemy pod uwagę między innymi Brucella canis, herpeswirusa psów, bakterie z rodzaju Leptospira, a w niektórych przypadkach także Neospora caninum i Toxoplasma gondii.

U kotek lista możliwych zakażeń wygląda nieco inaczej. Znaczenie mogą mieć między innymi herpeswirus kotów, wirus panleukopenii kotów, FeLV, FIV oraz Toxoplasma gondii.

Jeśli podejrzewamy zakażenie, zakres badań dobieramy do konkretnego przypadku. Możemy zbadać matkę, a jeśli jest taka możliwość – również płód i łożysko. W diagnostyce wykorzystujemy między innymi testy w kierunku konkretnych drobnoustrojów, posiewy bakteriologiczne oraz badanie histopatologiczne.

Sam dodatni wynik jednego badania nie zawsze oznacza jednak, że właśnie dane zakażenie było przyczyną utraty ciąży. Wyniki zawsze oceniamy razem z przebiegiem ciąży, stanem zdrowia matki oraz zmianami stwierdzonymi w płodzie i łożysku.

Szczególną uwagę w hodowli psów zwracamy na brucelozę. Choroba ta może powodować problemy z rozrodem, w tym poronienia. Więcej o brucelozie przeczytacie w naszym artykule.

Przyczyna może leżeć również po stronie matki. Ryzyko utraty ciąży mogą zwiększać między innymi poważne choroby, stany zapalne, problemy w obrębie układu rozrodczego, działanie niektórych leków lub toksyn, urazy oraz nieprawidłowe żywienie.

Nie oznacza to jednak, że każde poronienie można wyjaśnić pojedynczym zdarzeniem, stresem czy jednym błędem w diecie. Przyczynę zawsze staramy się oceniać na podstawie całego obrazu, a nie jednej sytuacji.

Jakie są objawy utraty ciąży u suki i kotki?

Wczesna utrata ciąży może nie dawać żadnych wyraźnych objawów. Suka lub kotka może zachowywać się normalnie, mieć apetyt i nie wyglądać na chorą. Dlatego resorpcję często wykrywamy dopiero podczas kontrolnego badania USG.

Na późniejszym etapie ciąży objawy są zwykle bardziej widoczne. Niepokój powinny wzbudzić przede wszystkim krwisty lub ropny wypływ z dróg rodnych, skurcze przed terminem porodu, ból brzucha, gorączka, osłabienie albo wydalenie płodu, błon płodowych lub łożyska.

W takiej sytuacji jak najszybciej skontaktujcie się z lekarzem weterynarii.

Nawet jeśli po takim zdarzeniu suka lub kotka nie ma innych niepokojących objawów, warto wykonać kontrolne badanie USG. Pozwala ono ocenić stan macicy i sprawdzić, czy pozostałe płody rozwijają się prawidłowo (utrata jednego z nich nie musi oznaczać utraty całej ciąży).

Diagnostyka utraty ciąży u suki i kotki

Aby stwierdzić nieprawidłowości w przebiegu ciąży podstawą jest wykonanie badania USG. Pozwala ono sprawdzić, czy płody są żywe, jak się rozwijają i czy w macicy widać niepokojące zmiany. To ważne, bo sam wygląd brzucha czy zachowanie zwierzęcia nie pozwalają ocenić, czy ciąża nadal przebiega prawidłowo.

Bardzo ważny jest też dokładny wywiad. Pytamy między innymi o termin cieczki lub rui, datę krycia lub inseminacji, sposób potwierdzenia ciąży, wcześniejsze wyniki badań i przyjmowane leki. Istotne jest również to, czy podobny problem wystąpił wcześniej u tej samej samicy lub w hodowli.

Równocześnie oceniamy stan matki. W zależności od sytuacji możemy zlecić morfologię, badania hormonalne lub testy w kierunku zakażeń (więcej wykonywanych przez nas badań podejrzycie na naszym Facebooku). Pamiętajcie, że lekarz weterynarii indywidualnie dobierze zakres diagnostyki.

Progesteron w ciąży u suki – czy może pomóc ją utrzymać?

To pytanie pojawia się bardzo często – i tutaj szczególnie ważne jest, żeby nie rozpoczynać leczenia na własną rękę.

Progesteron jest bardzo ważny dla utrzymania ciąży u suki. Jeśli jego poziom spada zbyt wcześnie, może dojść do resorpcji zarodków lub poronienia.

W niektórych przypadkach odpowiednie leczenie hormonalne może pomóc utrzymać ciążę. Zanim jednak zostanie wdrożone, trzeba potwierdzić, że płody są żywe i sprawdzić, czy rzeczywiście doszło do nieprawidłowego spadku progesteronu. Jednorazowo niski wynik nie zawsze oznacza problem. Liczy się etap ciąży, zmiany poziomu progesteronu w kolejnych badaniach oraz wyniki USG i innych badań.

Dlatego progesteronu nie podajemy „na wszelki wypadek” przy każdym plamieniu czy podejrzeniu utraty ciąży.

WAŻNE: leczenie progesteronem zawsze powinno być prowadzone przez lekarza weterynarii i oparte na wynikach badań, a nie tylko na pojedynczym wyniku laboratoryjnym.

Co zrobić z płodem i łożyskiem po poronieniu?

Po poronieniu naturalnym odruchem może być szybkie uprzątnięcie wszystkiego. Warto jednak pamiętać, że płód i łożysko mogą pomóc ustalić przyczynę utraty ciąży.

Z takiego materiału można wykonać między innymi badanie histopatologiczne, posiew bakteriologiczny oraz testy w kierunku konkretnych zakażeń.

Jeśli do poronienia dojdzie w domu, załóżcie rękawiczki, zabezpieczcie płód i łożysko w czystym, szczelnym opakowaniu i skontaktujcie się z lekarzem weterynarii. Nie dezynfekujcie ani nie przygotowujcie samodzielnie materiału do badań. Sposób jego przechowywania i transportu najlepiej ustalić z lekarzem lub laboratorium.

Do czasu ustalenia przyczyny ograniczcie też kontakt innych zwierząt i domowników z płodem, łożyskiem oraz wydzielinami. Jest to szczególnie ważne, jeśli przyczyną może być choroba zakaźna, na przykład bruceloza.

Co zrobić po utracie ciąży u suki lub kotki?

Po utracie ciąży najpierw oceniamy stan suczki lub kotki. Sprawdzamy, czy w macicy nie pozostały fragmenty tkanek i czy nie rozwija się stan zapalny lub zakażenie. Jeśli pojawia się gorączka, apatia, utrzymujące się parcie albo nieprawidłowy wypływ z dróg rodnych, potrzebna jest natychmiastowa kontrola u lekarza weterynarii.

Kolejnym krokiem jest próba ustalenia przyczyny. Pomocne mogą tu być wyniki badań matki, wcześniejsze badania USG oraz badanie płodu i łożyska. Nie zawsze udaje się znaleźć jedną konkretną przyczynę, ale dobrze przeprowadzona diagnostyka zwiększa szansę na jej poznanie.

Jeśli do utraty ciąży dochodzi już kolejny raz, warto zaplanować diagnostykę jeszcze przed następnym kryciem. Możemy wtedy przeanalizować przebieg wcześniejszych ciąż, stan zdrowia samicy, możliwe zakażenia, budowę i stan narządu rodnego, a u wybranych suk także poziom progesteronu.

Nie zakładamy więc od razu, że kolejne krycie powinno przebiegać dokładnie tak samo jak poprzednie. Informacje zebrane po utracie ciąży mogą pomóc lepiej przygotować następny rozród i zmniejszyć ryzyko kolejnych problemów.

Utrata ciąży u suki lub kotki może mieć wiele przyczyn i nie zawsze oznacza utratę całego miotu. Jeśli jednak zauważycie niepokojące objawy, skontaktujcie się z lekarzem weterynarii. Badanie USG pozwala ocenić stan matki i pozostałych płodów, a odpowiednio dobrana diagnostyka może pomóc ustalić przyczynę problemu.

Jeśli macie wątpliwości dotyczące przebiegu ciąży lub dalszego postępowania, skontaktujcie się z nami – wspólnie ustalimy, co robić dalej.